Sylwetka była oryginalnie zaprojektowana i nawiązywała do modelu studialnego o symbolu HCD II z 1993 roku. W stosunku do poprzednika nowy model miał bardziej agresywną sylwetkę samonośnego nadwozia oraz lepsze osiągi. Obłe kształty przyczyniły się do uzyskania niskiej wartości współczynnika oporu powietrza. Niektóre zespoły mechaniczne przejęto z rodziny samochodów Lantra.

Samochód dostępny był w dwóch wersjach silnikowych. Do napędu zastosowano czterocylindrowe jednostki rzędowe o pojemności skokowej 1,6 oraz 2,0 dm³. Wszystkie wersje miały silnik umieszczony poprzecznie z przodu, a napęd na koła przednie przenoszony był przez mechaniczną pięciobiegową lub automatyczną czterobiegową (hydromechaniczną) skrzynię biegów.

W połowie 1999 roku samochód został poddany modyfikacji. Jego wygląd stał się jeszcze bardziej atrakcyjny. Ciekawym szczegółem było "wtopienie" czterech reflektorów w rozbudowany zderzak przedni. Zmieniono również tylny zderzak i powiększono lampy, nieznacznie wzrosła długość pojazdu.

Zakończenie produkcji samochodów pierwszej generacji nastąpiło końcem 2001 roku.