Pierwsza polska prezentacja Opla Agila odbyła się na Międzynarodowych Targach Poznańskich w 2000 roku. Pojazd był produkowany w gliwickiej fabryce Opla.

Agila to pięciodrzwiowy, czteromiejscowy hatch-back należący do segmentu rynkowego B. Jest zaliczany czasami do popularnej wówczas kategorii mikrovanów. Pojazd został skonstruowany na bazie japońskiego samochodu Suzuki Wagon R+, a właściwie był jego lustrzanym odbiciem, z małymi różnicami stylistycznymi i innymi silnikami.

Wnętrze pojazdu charakteryzowało się dużą przestronnością, zarówno na przednich jak i na tylnych siedzeniach. Charakterystycznym dla niego było wprowadzanie dużej ilości schowków, ułatwiających przewóz mniejszych bagaży. Imponująca jest również przestrzeń bagażowa wynosząca 1275 dm³ po złożeniu tylnych siedzeń, ograniczająca przewożony towar wyłącznie pod względem masy, bowiem ładowność Agili była stosunkowo niska.

Do napędu stosowano alternatywnie dwa silniki benzynowe typu ECOTEC umieszczone poprzecznie z przodu, o pojemności skokowej 1,0 oraz 1,2 dm³. Mniejsza jednostka napędowa miała trzy cylindry, większa była czterocylindrowa. W każdym cylindrze tych silników umieszczono cztery zawory. Napęd był przekazywany na oś przednią poprzez pięciobiegową mechaniczną skrzynię przekładniową.

Jesienią 2003 roku przeprowadzono modernizację tych samochodów. W ramach face-lifting'u zmieniono przedni zderzak, a wlot powietrza podzielono poziomą listwą. Oba silniki zyskały nieco wyższą moc, a dodatkowo gama jednostek napędowych została powiększona o czterocylindrowy turbodoładowany silnik Diesla. Miał on pojemność skokową 1,25 dm³ i pochodził z indyjskiej fabryki Suzuki, ale była to licencyjna wersja silnika Powertrain.

Zakończenie produkcji samochodów Agila pierwszej generacji miało miejsce w 2007 roku.