Pod względem konstrukcyjnym model Cordoba był silnie spokrewniony z Ibizą. Nadwozie trzybryłowe powstało przy współpracy ze słynną firmą projektową Ital Design. Tylna jego część miała znaczną wysokość, co pozwoliło uzyskać dużą pojemność bagażnika. Płyta podłogowa Ibizy została wydłużona w tylnej części o ponad 30 cm. Struktura nośna była odpowiednio wzmocniona w celu zapewnienia wysokiego poziomu bezpieczeństwa. Od początku produkcji gama pojazdów składała się aż z siedmiu wersji silnikowych. Były to wypróbowane jednostki napędowe z grupy Volkswagena, które mocowano poprzecznie z przodu pojazdu. Pięć silników benzynowych o pojemności skokowej od 1,4 do 2,0 dm³ uzupełniały dwa silniki Diesla (wolnossący i doładowany) o pojemności 1,9 dm³. Usportowiona wersja Cordoby wyposażona została w 16-zaworowy silnik o pojemności 1,8 dm³.

Pierwszy face-lifting przeprowadzono w 1996 roku. Wprowadzono nowe zderzaki o bardziej obłych kształtach oraz zmodernizowano zarówno silniki benzynowe jak i silniki Diesla. W tym samym czasie uruchomiono także produkcję dwudrzwiowej odmiany, której nadano bardziej sportowy charakter oraz dodatkowe oznaczenie SX.

W 1997 roku na rynek trafił model Cordoba Vario, będący modelem pochodnym z nadwoziem typu kombi (w układzie pięciodrzwiowym). Mimo kompaktowych wymiarów model Vario miał duże możliwości w zakresie przewozu bagażu.

Samochody Cordoba w 1999 roku zostały poddane następnej modernizacji (drugi face-lifting), która w istotny sposób zmieniła wygląd pojazdu. Nowa stylizacja przedniej i tylnej części nadwozia upodobniła go do "flagowego" modelu Toledo. Zmodernizowano także wnętrze pojazdu. W następnym roku

Zakończenie produkcji samochodów pierwszej generacji nastąpiło jesienią 2002 roku.